Co myślicie o życiu we dwoje na kocią łapę ,czyli tak zwany konkubinat ?
Czy Waszym zdaniem to moda?
Czy wygoda, gdy się nie do końca ufa partnerowi ?
(nie chodzi o życie przed ślubem , a o konkretną decyzję, aby nie brać wcale ślubu)

Ja nie znam takich par, tylko takie co przed ślubem, ale takich co w ogóle nie planują brać ślubów to nie. A jaki ja mam stosunek do tego? obojętny, każdy ma prawo wyboru choć w niektórych strefach życiowych myślę, że konkubinat troszkę przeszkadza, tzn. ludzie w konkubinacie mają mniej praw niż w małżeństwie

Jeslio chodzi o mnie to uwazam,ze kazdy uklada swoje zycie jak chce .To prawda,ze ludzie zyjacy w konkubinacie maja mniej praw.Ja osobiscie znam pare ,ktora zyla ze soba 10 lat w takim zwiazku i dorobili sie wielu rzeczy.Niestety niczego prawnie nie uregulowali (gdy on zachorowal)i po jego smierci ona zostala bez niczego.

No właśnie i to jest przykre bo pracują na sukces razem a potem w przypadku takiej sytuacji o jakiej piszesz nika ta druga osoba pozostaje bez niczego a gdyby byli małżeństwem to sprawa jest tysiąc razy łatwiejsza i jednoznaczna. Ale z drugiej strony wydaje mi się, że osoby, które świadomie wybrały życie na kocią łapę, zdają sobie sprawę, że nie mają prawnie za dużo praw.

Tak myślałam że temat pójdzie w trochę innym kierunku niż poszedł. Ale może ja poruszę inną stronę takiego związku. to znaczy jak dzieci które w takim związku się pojawiają . Przeważnie jest tak, że to facet nie chce się żenić bo woli być wolny i w razie niepowodzenia w związku ucieka i zostawia kobietę z dziećmi. Ewentualnie płaci alimenty, albo i tego unika. Kobieta zostaje sama z wszystkimi kłopotami i to ona musi zadbać o wszystko dla tych dzieci. Znam właśnie taki przypadek gdzie ona ma czwórkę dzieci, a on poznał młodszą i do niej poszedł. Facet nie czół bata nad sobą nie musiał się rozwodzić ,a ona ma 200 złotych na czwórkę dzieci bo on dostarcza do sądu zaświadczenie, że nie pracuje . Na pewno ja bym się nie zgodziła na coś takiego . Owszem mogła bym pomieszkać z kimś przed ślubem, ale właśnie warunkiem tego by był ślub.

To jest właśnie ryzyko takich związków. Choć co prawda nawet związek oficjalny może doprowadzić do podobnych sytuacji, ale jednak można to jakoś kontrolować, jakoś prawnie się zabezpieczyć. Każdy związek i tak będzie polegać na wzajemnym zaufaniu. I nie ważne czy to będzie konkubinat czy małżeństwo. Ważne by w związku było zaufanie i poszanowanie drugiej osoby.

a mi jest ciężko postawić się w tej sytuacji bo mój już obecny mąż zawsze mówił o ślubie i nigdy od tematu nie uciekał, ba sam go rozpoczynał. Myślę, że jak dwoje ludzi się spotyka, chce być ze sobą to trzeba chodzić na jakieś kompromisy a wszystko po to, by w zgodzie i szczęściu razem żyć. Ewik sytuacja, którą opisujesz - bardzo smutna a zarazem daje dużo do myślenia, że kobieta w dzisiejszym świecie czy chce czy nie musi być w jakimś stopniu niezależna bo inaczej może źle to się dla niej skończyć.

masz racje tobruku.Ja zawsze twierdzilam i twierdze,ze czy dobrze czy zle (moze to bc przez lata wspaniale malzenstwo,konkubinat)w malzenstwie czy konkubinacie to kobieta zawsze powinna byc samodzielna bo nigdy nie wiadomio co moze sie zdarzyc(rozpad zwiazku,malzenstwa czy smierc partnera) i wtedy taka kobieta zostaje na lodzie

Dokładnie - lepiej przynajmniej w jakimś stopniu być samodzielnym, niezależnym , by po prostu czuć się pewniej. Bo nigdy nie wiadomo jak życie może nam się potoczyć, a po co być zależną od mężczyzn ;P ( to tak z racji jutrzejszego święta).

Oceniać można to na różny sposób, wiadomo że mamy i plusy i minusy, największym problemem tak jak piszecie są ewentualnie dzieci w takim związku. Sam uważam iż każdy ma prawo do robienia co mu się żyw nie podoba dopóki nie robi to czyimś kosztem. Dla mnie wolny związek + dzieci kompletnie odpadają.